BETREFFEND DE KORTE SAMENWERKING VAN "STRICTLY RABBIT" MET "RESTART COLLECTION VZW" EN WIM DE MAAT
Het is mijn taak bijzonder onaangenaam nieuws te melden. Wanbeleid en gebrek aan enige transparantie binnen de Vzw doet me besluiten afstand te nemen.

19 AUGUSTUS 2016: Restart Collection Vzw stelt me aan als curator.
Wim De Maat meent in mij de geschikte persoon te hebben gevonden om kunstenaars aan te brengen en projecten te realiseren.
21 SEPTEMBER 2016: Omdat zijn enthousiasme aanstekelijk werkt doneer ik spontaan 5000 euro.
25 JANUARI 2017: De vzw stelt me de dwingende vraag of ik nogmaals een bedrag wil investeren. Mijn vertrouwen krijgt een deuk, toch ga ik in op die vraag. Ik investeer een bedrag van 4500 euro.
28 FEBRUARI 2017: De relatie tussen eigenares van het gebouw en de vzw raakt danig verziekt. De vzw kan bijna niets anders dan opkrassen na het tweede project. Ik ken geen gemoedsrust meer, ik werk sinds augustus aan een programma dat loopt tot midden 2018.
10 MAART 2017: Na aandringen bekent de vzw dat er van de 9500 euro amper 3000 overblijft, terwijl er verre van wezenlijke aanduidingen zijn dat de uitgegeven som werd aangewend. De wetenschap dat de vzw geen huur betaalt en de eigenares zelf graag kosten deelt maakt me alert.
11 MAART 2017: De eigenares bewijst me dat ze circa 3600 euro spendeerde aan het volledig opknappen van locatie. Al die tijd liet de vzw uitschijnen, evenzeer te investeren in die werkzaamheden.
13 MAART 2017: Ik vraag de vzw inzage van uitgaven. Om erger te voorkomen vraag ik hun ook het resterend bedrag van mijn investering terug te storten. De vzw besluit me te negeren.
14 MAART 2017: Mijn 'assistent'  Thanh Long Lam neemt mijn taak over. Het lijkt erop dat ze een programma waar ik zes maanden intensief aan werkte gewoon willen voortzetten. Enig normbesef is volledig zoek.
18 MAART 2017: Het komt tot een harde confrontatie. In bijzijn van getuigen laat Wim De Maat een boosaardige kant zien. Alles is nu duidelijk. In plaats van zich zelf  te verdedigen in deze 'case' en bij de context te blijven, dreigt de, in het nauw gedreven man er mee in mijn privéleven te gaan rommelen. Dat is akelig laag bij de grond en getuigd van een bijzondere lafheid. Ondertussen blijft de vzw functioneren met de restanten van mijn investering.
Omdat ik geen juridische stappen kan ondernemen (de investeringen zijn donaties) rest me enkel nog de zaak een plaats te geven en openbaar te maken. 

NOTA: Dit beknopt verslag bevat geen beschuldigingen. Er kan niet gewaagd worden van enige laster of eerroof. Er worden geen vermoedens geuit. Het is eerder een opsomming van vaststellingen die door de tegenpartij al dan niet kunnen bevestigd worden.

HET CONCEPT.

"Strictly Rabbit" is een Vrijplaats Voor Artistiek Onderzoek.Opererend vanuit een eerder besloten ruimte (de klassieke 'white cube') wil 'Strictly Rabbit' een experimentele speel- en broeiplaats zijn voor kunstenaars met een absolute honger naar avontuur. Dit laboratorium wil ze stimuleren een plaatselijk parcours uit te stippelen; de ontdekkingstocht kan beginnen in de onmiddelijke omgeving, 'Strictly Rabbit' beschikt namelijk over een ruim en indrukwekkend arsenaal aan attributen. Dit
materiaal kan worden aangewend bij het assembleren van installaties. Daadwerkelijk gebruik ervan is een optie en vrijblijvend. De projecten zijn gedurende een maand toegankelijk voor het publiek. De opbouwtijd duurt telkens twee weken maar kan evenwel doorlopen tijdens openstellingen. Kunstenaars kunnen er dus tijdelijk resideren tijdens het werkproces. Een etalageraam aan de straatkant maakt interactie mogelijk, de opbouwfase kan leiden tot happenings en performances. De ruimte fungeert als kijkdoos.

TEKSTEN:

1. Karel De Meester voor "Strictly Rabbit".
2. Eleni Paschalidis.
3. Oshin Albrecht, Melissa Mabesoone, Erin Helsen voor "Strictly Rabbit".
4. Ergens onderweg naar niets.
5. Manifest van Willem Vermeersch.

Karel De Meester voor ''Strictly Rabbit''.

Met de komst van 'Strictly Rabbit', een Vrijplaats Voor Artistiek Onderzoek heeft Gent een nieuw adres op een zucht van dat andere, alom bekende 'artistiek laboratorium' Croxhapox. 'Strictly Rabbit' is een concept waar oprichter Lieven Cateau ruimte wil bieden 'aan kunstenaars met een absolute honger naar avontuur'. Lieven Cateau, curator, verdiende met zijn organisatie 'Kunstnier' de afgelopen tien jaar vooral zijn sporen met het opzetten van groepsprojecten op heel wat, soms vreemde of onverwachte plaatsen in Gent en omgeving: een verwaarloosde villa met zwembad en verwilderde tuin, een trendy discotheek, leegstaande fabrieksgebouwen. Vandaag laat hij deze uitvoerige organisatorisch-drukke projecten achter zich om 'face to face' met een kunstenaar te werken in de besloten ruimte van 'Strictly Rabbit'. In dit voormalig café (tegenover de plek waar vroeger een slachthuis stond) biedt een groot winkelraam vanaf de straatkant uitzicht op een grote 'witte' ruimte: een kijkdoos waar je ook naar binnen kan. Hier kunnen en zullen kunstenaars hun tentoonstellingen, installaties, performances voorstellen.
Het eerste project werd zopas gerealiseerd door Karel De Meester (°1955). Enkele weken voor de opening van de tentoonstelling liet Lieven Cateau via de Facebookgroep weten: "Karel heeft een groot blik zwarte verf gekocht.", waarop ik toen alleen maar kon antwoorden: "Waarom verwondert me dat niet?" Zwart is, samen met de kruisvorm en de minimalistische benadering, wellicht 'het' handelsmerk van Karel De Meester. Deze kunstenaar woont al jaren hoofdzakelijk in India, vertoont zich slechts een paar maanden per jaar in zijn land van herkomst. Voor de installatie hier maakt hij gebruik van ter plekke gevonden materialen, waaronder de twee omgekeerde houten bakken. In de witte ruimte creëert hij met zijn zwarte verf een uiterlijk zwart-witte wereld, die echter 'bol' staat van de fijngevoelige symbolische waarden.Wie vanaf de straatkant door het grote raam kijkt, krijgt een onvolledig en gefilterd beeld, maar wordt toch al meteen geconfronteerd met de installatie in het midden van de ruimte en de zwarte vlakken in de achterste hoeken. In de vier hoeken van het raam ontdek je aan de binnenkant zwarte strepen. De symmetrie dringt zich hier reeds duidelijk op. Eens binnen ontdek je de symmetrische opbouw van de met elkaar verbonden 'kisten' en de zwarte sjablonen in de acht hoeken (onder en boven) van de kamer. De kruisvormen op de muren worden duidelijk. Karel De Meester gebruikt de kruisvorm met twee gelijke assen. De horizontale en de vertikale as zijn gelijkwaardig.? In deze kruisvorm laat de kunstenaar de oosterse en westerse benadering samenvloeien, de wereldse en geestelijke bekommernis elkaar in evenwicht houden.
De twee zwarte kubussen in het midden zijn als meditatieve ruimtes, uiterlijk verbonden door een soort gang, maar toch afgescheiden. Als bezoeker krijg ik zin om daar onder te gaan zitten, om mijn hoofd vrij te maken van impulsen van buitenaf.Maar deze centrale installatie is 'slechts' het middelpunt van een groter geheel, een installatie in de installatie.
De telkens in acht hoeken geschilderde vierkante vlakken vormen via in het centrum kruisende diagonalen nieuwe kubussen met hun pendenten in de tegenoverliggende hoeken. Kruisvorm (wit) en illusoire kubusvormen (zwart) op muren, vloeren en plafonds vormen een microkosmos met elkaar en met de driedimensionale combinatie in het midden. Hier ligt de nadruk op het essentiële, met minimale middelen, maar met zin voor precisie gerealiseerd.

Gustaaf Vander Biest.
Beeldmateriaal: "Strictly Rabbit 1"

Eleni Paschalidis.

Subtiel, op een schalkse manier grenzen aftastend, gaat Paschalidis voor een ontdekkingsparcours; tijdens een intensief, creatief proces neemt en herneemt ze gedurig beslissingen om zo de kijker te verleiden mee te gaan in haar verhaal. Paschalidis wil met haar werk de toeschouwer aanzetten tot een wonderlijke speurtocht. De materie is vaak het startsein om paradoxen te onderzoeken, te ontdekken of te onthullen; van dan af wordt een pad uitgestippeld, worden vorm en materie zorgvuldig gewikt en gewogen. Paschalidis' niet aflatende aandacht voor de meest diverse materialen loopt dan ook als een rode draad door haar oeuvre. dankzij doordacht en geduldig onderzoek van de noden en mogelijkheden die bepaalde vormen of materialen in zich dragen, krijgt elk element binnen een installatie een precieze, uitgebalanceerde functie. Sommige interventies zijn amper zichtbaar en overleven enkel bij gratie van de zeer oplettende toeschouwer. In de assemblages krijgen niet voor de hand liggende materialen hier en daar een glansrol toebedeeld. Paschalidis doet geen toegevingen; nagelkopjes, schroeven, stukjes plakband, ze doopt ze tot schitterende figuranten binnen een groter geheel. Het is dan aan de toeschouwer zich in het schouwspel te verdiepen, zich te laten meevoeren door de blik van de kunstenaar; een blik die bol staat van reflectie ten opzichte van vorm en materie en de -steeds weer boeiende- confrontatie tussen beide.

Lieven Cateau.
Beeldmateriaal: "Strictly Rabbit 2"

Oshin Albrecht, Melissa Mabesoone, Erin Helsen voor "Strictly Rabbit".

Dat  experimentele ruimtes of artistieke vrijplaatsen van onschatbare waarde zijn binnen het circuit, wordt dezer dagen eens te meer bewezen bij 'Strictly Rabbit' in Gent. Met drie vrouwelijke kunstenaars in huis worden ook de verschillende ruimtes op specifieke wijze ingevuld.
Oshin Albrecht (°1986) neemt de witte ruimte aan de straatkant voor haar rekening. Met 'Zoek de 10 verschillen' presenteert ze sinds 25 februari een van weekend tot weekend wisselende installatie, waarin ook het element performance een belangrijke rol speelt. Telkens weer neemt ze haar rol op als 'regisseur' van haar eigen artistieke leefwereld. Ze stapt in haar 'werkkleren', een lichtblauwe jurk en donkerblauwe rubberen laarzen... (waterschoenen) en hangt haar kleren uit de 'buitenwereld' op de voorziene plaats in de kamer. Dan begint haar taak van her-denken, her-schikken, her-beleven, her-gebruiken,... Vorige zondag vonden we haar zelfs aan de slag met borstels, emmers en dweilen: een noodzakelijke ingreep, maar ook een deel van het artistieke parcours. Vanaf 21 maart is Oshin Albrecht (samen met o.a. Nicoline Van Stapele en Marcel Cardon) ook te gast in de kunstbibliotheek van de Gentse Universiteit.
Het achterhuis van 'Strictly Rabbit is het terrein van Erin Helsen en Melissa Mabesoone. Achteraan rechts lijkt Melissa Mabesoone 'hulde' te brengen aan het architecturale verval. Met minimale middelen gaat ze dat tegelijk benadrukken en verhullen: het verval krijgt hier als het ware een 'upgrade' met simpele materialen, eigen aan de omgeving.
Melissa Mabesoone is masterstudente Grafisch Ontwerp en werkt in het atelier Grafiek van het KASK. Samen met Meggy Rustamova was ze begin dit jaar aan het werk bij Croxhapox. Het was eigenlijk vanaf de start van het project 'Strictly Rabbit' de droom en de wens van curator Lieven Cateau, dat de deelnemers ook met ter plekke gevonden materialen zouden werken De architecturaal geregisseerde ruimte van Mabesoone vormt hier meteen een soort voorportaal naar de installatie van Erin Helsen (°1985). Maar daarvoor moet U eerst het trapje op. Daar ontdekt U in de hoge ruimte een subtiele installatie met kleine 'sculptuurtjes'.Laat uw ogen wennen aan het duister en dan doemt links in de naastliggende ruimte beetje bij beetje een gigantische constructie op, als een halfvergane boot met een groot groen zeil, helemaal los-vast opgebouwd uit bij elkaar gesprokkelde planken: indrukwekkend en beklijvend ! Dit is nog een installatie uit de vorige tentoonstelling van 'Strictly Rabbit'. Deze interpretatie van  'Het vlot van de Medusa' werd toen gerealiseerd door Michel Bolliou en Laurence Verdruye.

Gustaaf Vander Biest.
Beeldmateriaal: "Strictly Rabbit 5-6-7"

Ergens onderweg naar niets.

Constructie als nevenprodukt. Als “collateral damage”. Altijd tussen een tekort en een teveel. Restauratie van wat geweest had kúnnen zijn, doch wat nooit de bedoeling is geweest. Laten zien wat onmogelijk kan ‘opgebouwd’ worden. Infiltreren in interferentie-zones, erin verdwijnen. Elke identiteit afwijzen. Bij voorkeur overhaast te werk gaan. Nauwkeurigheid naar de marge verdringen. Deconstrueren van elk geloof in of elk streven naar harmonie, zuiverheid, meesterschap, het ‘sterke beeld’. Met de suggestie van een totale openheid spelenderwijs hermetisch worden en, als bijdrage tot de samenleving, hiervan sporen achterlaten.?

Wim De Waegeneer, januari 2011.
Beeldmateriaal: "Strictly Rabbit 3-4"

Manifest van Willem Vermeersch.

Op uitnodiging van de bezieler van deze ruimte, Lieven Cateau, mogen enkele jonge kunstenaars gedurende augustus/september er zelf het programma bepalen:
13/14 aug: Louis Vanhaverbeke & Willem Vermeersch:
Leidraad doorheen hun tentoonstelling 'Swallowing Signs' is de overvloed aan prikkels waar we als kinderen van onze tijd mee moeten omgaan. Het is een poging om de veelheid tegemoet te gaan, haar te omarmen en in al haar glorie te articuleren. Tegelijk werkt deze kunst als bezweringsritueel en als oriëntatiemiddel.
27/28 aug: Christine Roggeman:
Onder de titel 'RéDéCONSTRUCTIES' zal zij haar teksten, tekeningen en sculpturen van de voorbije jaren verenigen in de ruimte. De tentoonstelling is opgevat als een menselijk bouwwerf: Een ruwe basisvorm die voortdurend in beweging is, een organische maalstroom van ervaren/denken/werken.
3/4 sep: Niels Ketelers & Marjolein Labeeû:
'Onkruid vergaat niet.'
10/11 sep: Hannelore Celen & Frédéric Cybulski.
17/18 sep: Julie Lesenne & Willem Vermeersch.
24/25 sep: Melissa Verschelde & Remi Verstraete.
1/2 okt: Nathalie Chambart & Freek

Willem Vermeersch.
Beeldmateriaal: "Strictly Rabbit 16"